{
“title”: “Yargıtay, ”Yoruldum” Diyen Çalışanın İstifa Talebini Reddedip İşten Ayrılmayı Fesih Saydı”,
“content”: “
Birçok çalışan için psikososyal çalışma ortamı oldukça önemli bir yer tutuyor. Son dönemlerde yaşanan çeşitli işyerleri uyuşmazlıklarında, çalışanların mesleki ve kişisel sıkıntılarını nasıl ifade ettikleri büyük önem kazanıyor. Bu bağlamda, yaklaşık üç yıldır bir firmada yönetici olarak çalışan ve işverenle çeşitli sorunlar yaşayan bir kişi, önemli bir dava sürecine konu oldu. Çalışan, işyerindeki mobbing ve prim kayıplarına ilişkin şikayetlerini, özellikle manevi yıpranma ve tükenmişlik duygularını dile getirerek üstüne yüklenilen stres ve baskıyı mahkemeye taşıdı.
İşçinin, patronuna gönderdiği e-posta içinde, son dönemde artan stres ve çalışma koşullarından dolayı kendisinin ”manen yıprandığını” ve ”yorulduğunu” ifade etmesi, olayın seyrini değiştirdi. Ancak, işveren söz konusu iletiyi, çalışanın istifa kararı verdiği şeklinde değerlendirdi. Çalışanın bu e-postayı, görevden ayrılmak veya istifa etmek amacıyla değil, sadece yaşadığı zor şartları bildirmek istemiş olmasına rağmen, mahkemeler bu beyanları iş sözleşmesinin sona erdirilmesine ilişkin bir irade beyanı olarak kabul etti. Bu gelişme, iş hukukunda kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddedilmesine neden oldu.
Yargıtay, yerel mahkemenin kararını bozarak, çalışanın yazdığı mesajın ve kullandığı ifadelerin iş sözleşmesini feshetmek isteyen iradenin bir göstergesi olduğunu hükme bağladı. Dolayısıyla, çalışanın işten ayrılması, haklı nedenle fesih kapsamında değerlendirilmedi ve bu nedenle kıdem ile ihbar tazminatı talebi de reddedildi. Bu karar, işçi-işveren arasındaki iletişim dilinin ve niyetinin hukuki anlamda nasıl yorumlanacağı konusunda önemli bir tartışma konusu yarattı. Ayrıca, çalışanların yaşadıkları psikolojik ve manevi sıkıntıları ifade ederken kullandıkları dilin, işten ayrılma iradesi taşıyıp taşımadığı konusunda yeni bir hukuki bakış açısı geliştirilmesine de kapı aralamış oldu.
“}
